Over zenuwen en vieze gelletjes

Ik moet niet te vaak tegen mezelf zeggen dat ik deze maand een halve marathon ga lopen. Want dat klinkt zó dichtbij, pfff. Liever zeg ik tegen mezelf dat ik nog ruim drie weken de tijd heb om ervoor te trainen.
Afgelopen vrijdag liep ik 16 kilometer en dat was eigenlijk voor het eerst dat ik er wel vertrouwen in had dat ik het kan. De komende paar weken loop ik nog een paar keer een wat langere afstand. Ik heb, voordat ik startte met trainen, overwogen om het zogenaamde sportrustenschema te gebruiken, maar dan loop je niet meer dan 10 kilometer. En ik moet voor mezelf gewoon zeker weten dat het me lukt om een lange afstand te lopen. Wat dat betreft is hardlopen zó psychologisch. Je lijf doet het werk, maar dat wat er tussen je oren gebeurt is minstens zo belangrijk voor je prestaties.
Wat ik inmiddels heb gemerkt, is dat het trainen voor een dergelijke afstand best wel iets doet met me, emotioneel gezien. Mijn vader liep zo’n 35 jaar geleden de marathon in Londen, misschien speelt dat ook wel mee.
De trainingsintensiteit is in ieder geval een stuk hoger dan normaal, dus het speelt een belangrijke rol in mijn weekplanningen. Al een paar maanden ben ik zowel lichamelijk als geestelijk intensief ermee bezig.  Verder probeer ik de juiste balans te vinden tussen trainen, rust en eten.IMG_20170919_183826_147

Ook het eten tijdens het lopen is iets wat ik in mijn training meeneem. Ik kan je vertellen dat dat misschien nog wel de grootste uitdaging is! Ik heb onlangs een proefpakket besteld bij duursport.nl (ik ben overigens niet gevraagd om hier reclame voor te maken), zodat ik een beetje kon uitproberen wat werkt voor mij. Ik vind energy gels over het algemeen best wel smerig, maar ik merk dat het tijdens het hardlopen wel makkelijk consumeren is en het geeft snel energie. Energy repen vind ik daarentegen niet handig tijdens het lopen, maar zijn wel ideaal om van tevoren te eten. Ik heb tijdens een run ook weleens winegums gegeten, maar kauwen en hardlopen gaan bij mij echt niet samen.

Soms schiet de gedachte weleens in mijn hoofd dat er iets kan gebeuren in de tussentijd, waardoor ik ‘m niet kan lopen straks. Ik zou bijvoorbeeld ziek kunnen worden, of een blessure kunnen oplopen. Wat een deprimerend idee…ik probeer daar maar niet teveel aan te denken. Nog heel even…ik heb er zin in!

Advertenties

2 gedachten over “Over zenuwen en vieze gelletjes”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s